Yolumu aydınlatan gizli bir ışıkmışsın sen.

Öyle bir ışıkmışsın ki o kadar güçlü,o kadar kuvvetli...gözlerini yumduğun tam 7 yıl oldu ama sen hep benim yanımdasın....
Bazen yanı başımda ,bazen dağ gibi arkamda ve bazen de gene önümde bana rehber ve yol gösterici ,parlak bir ışık.

Sana ir şey danıştığımda bana hep eğriyi, doğruyu varsa seçenekleri gösterir ama son kararı hep bana bırakırdın. Kaç çocuk acaba bu denli töleranslı bir baba ile ve bu kadar demokratik bir ortamda büyümüştü.Bu anlamda inanılmaz şanslıymışım bunu da sen buralardan gittikten sonra daha iyi anladım çünkü bana dik durmayı,kendi kararlarımı düşüne taşına en mantıklı olanı bularak kendim vermeyi öğrettin..

Sen bedeninle yanımızdan ayrıldığında ben 35 yaşımdaydım ve o yaşa değin bana neler öğrettiğinin farkına varmamışım ! hepsi tüm öğrettiklerin ve senden aldıklarım,senden kazandıklarım önüme ,senden sonra teker teker gelmeye başladılar.

Biliyor musun baba ben Neşet Ertaş'ı da seninle sevmişim. Hani bağlamanı alıp Yozgat'tan girip,Kırşehir'den çıkardın. Ne Nida Tüfekçi kalırdı ne Neşet Ertaş...ben çok küçüktüm o zamanlar ve farkında değildim tabi beni ve kardeşimi nasıl güzel değerlerle beslediğinin ...bana ulusaldan evrensele giden bir yol olacağını ve bu yolun izlenmesinin de en doğru olan yol olduğunu gene bağlamanla ,Mozart uzunçalarlarını yan yana koyarak sen gösterdin.....

Dedim ya 7 yıl oldu sen buralardan gideli ama tanıdıklar,eş dost,öğrencilerin hepsi evet hepsi senden söz açıldığında hala gözleri dolarak konuşuyorlar.Ve ben bu biraz hüzünlü bir tablo olmasına karşın, senin kızın olduğum için mutlanıyorum.

Neye üzülüyorum biliyor musun sanat ile ilgili çalışmalara ne yazık ki sen buradan gittikten sonra başlayabildim .Resim dersini senden alacaktım ama olmadı.Baba ilk sergimi göremedin ,biliyorum eğer görseydin çok mutlu olacaktın...Pıcasso'yu gezerken de çok hüzünlendim keşke şimdi babam da olsaydı dedim bak şimdi de Rodin geldi....

Çağdaş,aydın,hümanist,nazik,zevkli ve daha birçok güzel özelliği olan babam...

Seni her geçen gün daha çok özlüyorum.    

Melda Başçakır

16.06.2006